Przedwojenna, wrocławska willa, w stylu art nouveau, której program użytkowy wzbogacono o pomieszczenie basenu. Zastany kontekst i warunki gruntowo-wodne zmusiły projektantów do podjęcia niekorzystnych decyzji: niski sufit, niecka będąca wycinkiem koła.
Projekt ten to z jednej strony dialog z secesyjną tradycją, z drugiej zaś próba neutralizacji zachwianych (zastanych) proporcji pomieszczenia.
Wariacja, której motywem przewodnim stały się organiczne motywy roślinne oraz zabiegi powiększające optycznie wysokość wykreowały nową jakość przestrzenną.